Geisers, warmwaterbronnen, stoomgaten, bizons, beren, vossen: Yellowstone!

Na enkele dagen virtuele afwezigheid zijn we hier weer. We zijn nog gezond en wel (hoewel, ik ben op 2 plaatsen gestoken door een of ander insect waardoor mijn rechterhand en mijn linkerarm serieus opgezwollen zijn). Tijd voor een overzichtje van de voorbije dagen, live vanuit Salt Lake City, hoofdstad van Utah.

Vandaag hebben we rond 10u30 Yellowstone en daarmee ook Wyoming verlaten om dwars door Idaho naar Utah te rijden. Gestaag nam de temperatuur toe. Resultaat: om 20u is het hier in Salt Lake City nog steeds 36°C. Wat we vandaag alleszins te weten zijn gekomen is dat files toch bestaan in de V.S. en dat Amerikanen absolúút geen efficiënte filerijders zijn. Reeds vanop kilometers afstand gaan ze op één strook rijden wanneer er verderop een strook afgesloten is en ze dulden het absoluut niet dat je verder rijdt tot aan de versmalling. Ze rijden je blijkbaar nog liever van de weg en om te verhinderen dat je nog zou doorrijden, rijden ze gewoon in het midden van de 2 stroken. Wie nog eens zegt dat Amerikanen betere chauffeurs zijn dan Europeanen mag eens met mij komen praten alleszins...

Maar soit, morgen trekken we heel op het gemakje de stad in en dan volgt er wellicht meer over Salt Lake City. Nu eerst een terugblik op de voorbije dagen in Yellowstone NP...


Yellowstone dag 1: Sheridan-Canyon Village

Vandaag zouden we naar een park rijden waar we eigenlijk al heel lang naar uitkeken: Yellowstone NP, een van de meest mysterieuze landschappen en geologische verschijnselen op onze aardbol.
Na een lange rit via Cody, de stad van Buffalo Bill, arriveerden we eindelijk bij de ingang van het allereerste National Park van de V.S. en meteen ook een van de meest bezochte.

Het landschap onderscheidde zich meteen van alle andere die we tot nu toe gezien hebben. Het ziet er allemaal bijzonder schilderachtig uit en vrijwel meteen werden we via verkeersborden langs de weg gewaarschuwd voor beren. Spannend!

Onze eerste stop in Yellowstone was aan Fishing Bridge, op zich niet zo bijzonder. Al gauw zouden we bizons in het wild ontmoeten. De tweede stop smeet ons meteen in de wonderen der natuur en vooral in de wonderen der Yellowstone. Via een korte trail wandelden we langs stoombronnen en modderpoelen met de enorm sterke geur van rottende eieren. Ik werd er – als enige van het gezelschap – letterlijk misselijk van, maar goed, je komt dit niet overal tegen dus ik deed mijn best… De fumarole Dragon’s Mouth bleek wel de indrukwekkendste te zijn van allemaal: enorme dampen ontsnapten uit de grot en je hoorde een sterk klotsend geluid uit de grot weerklinken. Echt omschrijven wat je hier ziet en voelt is niet mogelijk. In ieder geval: het zijn taferelen die niemand van ons zich zo had durven inbeelden. Ludwig en ik hadden al veel gelezen en bekeken over Yellowstone maar het echt beleven doet alle boeken en tv-docu’s op één slag in het niets verdwijnen.

De natuurlijke tekenen van vulkanische activiteit is één, het wildlife dat hier vrij rondloopt is nog iets anders. Op een gegeven moment ontstond er op de weg van Fishing Bridge naar Canyon Village een file in 2 richtingen omdat een bizon het nodig vond uit een verfrissend meer te komen en een wandeling te maken op de weg. Dat er auto’s op nog geen meter van hem stonden, kon hem niet schelen. Toen hij in zuidelijke richting over de weg begon te lopen, reed de file braaf achter hem aan. Ongelooflijk bizar en grappig tegelijk; het kan alleen in Yellowstone.

Onze 3de stop was in de Grand Canyon van Yellowstone. Hier stort de Yellowstone River zich in 2 opeenvolgende gigantische watervallen: eerst in de 33 meter hoge Upper Falls en enkele honderden meters verder in de 93 meter hoge Lower Falls, die daarmee 2 keer zo hoog zijn als de Niagara. Ook hier dwong de natuur ontzag af en ook hier werden we stil door de pracht van Yellowstone.

Na de Grand Canyon van Yellowstone reden we 5 minuutjes verder tot aan onze lodge. We checkten in en konden naar onze cabin, een hutje in het midden van de wildernis. Niet veel later ontdekte Sofie een bizon die stond te grazen achter ons raam. Ludwig en Jeroen zagen even later zelfs een bizon naast onze auto ronddolen. En daarmee besluit ik: ook dit is Yellowstone.

Morgen zetten we onze tocht verder naar Mammoth Hot Springs, de warmwaterbronnen die aan de basis liggen van erg bijzondere terrassen.


Yellowstone dag 2: Canyon Village-Mammoth Hot Springs

We ontwaakten in een zonovergoten Yellowstone maar in de cabin was het om te bevriezen. Zonder twijfel hebben de temperaturen vannacht geflirt met het vriespunt. Het is weer eens wat anders op een zomerreis…
Na het ontbijt dat we nuttigden in de cabin van Ludwig en Jeroen laadden we de wagen weer in en reden we naar de north rim van de Grand Canyon of the Yellowstone. Daar maakten we nog enkele korte wandelingen die telkens leidden naar andere uitkijkpunten over de watervallen en de canyon. Aan het begin van één trail stond een duidelijk waarschuwingsbord: dit is berengebied en onze veiligheid kon niet gegarandeerd worden. Vol spanning stapten we door de wouden maar geen enkele teddy kruiste onze weg. Geen getreur, we hadden nog een hele dag om te zoeken naar een beer…

Nadat we de north rim, en daarmee alles rond de watervallen van Canyon, gezien hadden, reden we verder naar Mammoth Hot Springs, de volgende bijzondere plaats in Yellowstone. Onderweg stopten we bij een andere waterval: Tower Falls. Hier dachten Sofie en Jeroen ook 2 beren in een vallei gezien te hebben maar bij nader inzien bleek het om 2 boomstronken te gaan. Op zich geen probleem, ware het niet dat we een eindje te voet bergop waren gegaan om de ‘beren’ te kunnen zien aangezien er nergens een stopplaats was voor de wagen.
Daarna ging de tocht verder naar Mammoth Hot Springs. Op enkele kilometers daar vandaan dachten we eindelijk prijs te hebben. Er stonden veel auto’s langs de weg geparkeerd en mensen stonden met verrekijkers naar een helling te turen. Hier moest iets te zien zijn! We stopten en stapten naar de ‘point of interest’ en toen werd het duidelijk: de mensen stonden naar een zwarte beer te kijken, weliswaar in de verte. Helaas voor ons was het beest al vrijwel uit het zicht en teleurgesteld dropen we af. Ook de rest van de dag zou onze berenjacht zonder succes blijven. Nog één dag de kans…

In Mammoth Hot Springs (de naam zegt het zelf al) stond ons nog meer bijzonder natuurspektakel te wachten: de warmwaterbronnen en terrassen van Mammoth. Ook hier laat Yellowstone zich van zijn mooiste kant zien: bronnen die actief zijn, liggen aan de basis van een prachtig kleurenspel. Bronnen die uitgedroogd zijn, laten grijze terrassen achter. Het contrast tussen actieve en uitgedroogde bronnen is waanzinnig mooi. Bovendien is het water behoorlijk ‘hot’. Even met de vingers voelen kan, maar dan houdt het op. We waren alweer danig onder de indruk en Sofie kreeg er maar niet genoeg van. Toegegeven, het is één der wonderen der natuur.
Leuk tussendoortje: op een van de trails doorheen de terrassen kwam ik 2 leerlingen tegen aan wie ik vorig schooljaar Latijn gegeven heb. Na een korte babbel met de leerlingen en hun moeder wandelden we weer naar de auto op nog één rondje rond de upper terraces te rijden. Daarna trokken we naar het hotel.

He hotel in Mammoth Hot Springs is bijzonder gezellig. Ook hier slapen we in een cabin en deze keer werden we niet getrakteerd op een bizon in de achtertuin maar op tientallen 'whistle pigs' (bosmarmotten), zeer grappige beestjes.

’s Avonds reden Sofie en ik nog even terug naar de terrassen om het schouwspel nog één keer te bekijken. Nu de avond was gevallen en het alweer flink fris aan het worden was, viel de warmte van het water nog veel harder op.

Kortom, het was weer een prachtige dag in Yellowstone. Het park blijft verbazen. Morgen trekken we naar Old Faithful, de bekendste geiser van het park maar daar zal het zeker niet bij blijven!


Yellowstone dag 3: Mammoth Hot Springs-Old Faithful

Omstreeks 9u vanmorgen verlieten we Mammoth Hot Springs en daarmee lieten we ook het meest noordelijke punt van onze route achter ons. Vanaf nu gaat het een week zuidwaarts.

Eindbestemming vandaag was Old Faithful, het gigantisch geisergebied rond de allerbekendste: Old Faithful. Onderweg kwamen we ook nog heel wat wonderen van Yellowstone tegen.

Zo hadden we eindelijk prijs: een jonge grizzlybeer zat langs de weg! We hebben hem een tijdje kunnen volgen en zien. We waren erg onder de indruk. Normaal zie je die beesten veilig achter tralies in een of andere zoo maar hier in Yellowstone liep die kerel zomaar vrij rond. Het was een jonge beer (maar toch al behoorlijk groot) dus kon moederbeer niet ver weg zijn en inderdaad, enkele minuten later was luid gekraak te horen in de bossen. Helaas hebben we de moeder niet gezien.

Na een half uurtje arriveerden we aan het Norris Geyser Basin: een uitgestrekt gebied waar het stikt van de geisers, warmwaterbronnen en stoomgaten. Ook is hier de grootste geiser ter wereld te vinden: Steamboat Geyser. Dat ding maakt lawaai en je ziet het water regelmatig uit de mond klotsen maar een eruptie zien is bijna een unicum: de laatste grote eruptie was in 2005.
Norris is absoluut de moeite om te zien. Het landschap is erg vreemd; overal komt er stoom en water uit de grond, vaak zo ver je kan kijken.

Voorts maakten we nog korte trails langs modderpoelen en waterbronnen waarvan de Grand Prismatic Pool ongetwijfeld het hoogtepunt was. Deze warmwaterbron is de 3de grootste ter wereld en vertoont een prachtig palet aan kleuren terwijl het hete water dampt. Wat mij betreft was deze bron een van de hoogtepunten van Yellowstone. Ronduit prachtig!

Rond 17u arriveerden we dan in de Old Faithful area. Al snel werd duidelijk dat dit alweer een bijzondere plaats is. In tegenstelling tot Norris zijn hier zo goed als enkel geisers te zien maar hier zijn ze veel actiever. Meteen toen we het basin naderden zagen we enkele geisers het beste van zichzelf geven en even later kwam het prachtige hotel Old Faithful Inn in beeld. Dit hotel moet een van de mooiste, zo niet hét mooiste, zijn dat ik ooit heb gezien. Het hele complex is opgetrokken uit hout. De lobby is erg overweldigend.
Het eigenlijke doel was niet het hotel maar uiteraard de geisers. In de Old Faithful area bevindt zich de hoogste geiserconcentratie ter wereld: nergens op onze planeet zie je zoveel geisers bij elkaar. Sterker nog: een kwart van alle geisers van de planeet bevindt zich hier.
Old Faithful was onze eerste stop in het gigantische gebied. Deze geiser barst iedere 60 à 90 minuten uit en men kan vrij goed inschatten wanneer de volgende eruptie zal zijn. Telkens verzamelen zich honderden mensen voor de geiser om het spektakel met hun eigen ogen te kunnen zien. En een spektakel is het zeker. De geiser rookt constant en kondigt de grote eruptie telkens aan met wat kleinere uitbarstingen. De hoogte varieert van 30 tot 55 meter. Deze geiser is behoorlijk indrukwekkend, maar wellicht nog niet het indrukwekkendst. Er liggen nog andere geisers in het gebied die minstens zo knap zijn, waaronder Castle Geyser en wellicht ook Grand Geyser hoewel we van die laatste geen eruptie hebben kunnen zien.

We hebben nog heel wat tijd in het gebied kunnen spenderen en daardoor hebben we nog enkele uitbarstingen gezien. Na het eten zijn we een tweede keer naar Old Faithful gegaan (deze eruptie was grootser dan de eerste die we zagen) en daarna hebben we nog een wandeling gemaakt doorheen het gebied bij schemering. Opletten voor bizons en beren werd ons aangeraden. Ik moet bekennen: erg gerust waren we er niet meer in eens de zon weg was.

Tijd om te gaan slapen nu. Yellowstone NP zit er op. Het is ongetwijfeld een van de meest vreemde parken die je kan bezoeken. De natuur haalt hier rare toeren uit, maar telkens dwingen ze ontzag en verwondering af. Hoewel met altijd lagere temperaturen voorspelde, hebben de temperaturen vaak rond de 30°C geschommeld met nachten die wel ijskoud waren. Er moeten nog enkele National Parks volgen maar de vraag is in hoeverre die Yellowstone nog zullen kunnen evenaren. Ik heb er alvast mijn twijfels bij… Yellowstone is echt indrukwekkend, prachtig, bizar, … Kortom: fantastisch!